آیا OpenClaw از کنترل خارج شد؟ ماجرای حذف دسته‌جمعی ایمیل‌های پژوهشگر امنیتی Meta AI

گاهی اوقات یک توییت وایرال بیشتر از ده‌ها مقاله فنی درباره ریسک‌های AI حرف برای گفتن دارد.

ماجرا از جایی شروع شد که Summer Yue، پژوهشگر امنیتی در Meta AI، تصمیم گرفت از ایجنت هوش مصنوعی متن‌باز OpenClaw بخواهد ایمیل‌های شلوغش را بررسی کند و پیشنهاد بدهد کدام‌ها حذف یا آرشیو شوند.

ایده ساده بود: یک دستیار شخصی هوشمند که صندوق ورودی را مرتب کند.

اما نتیجه؟ چیزی شبیه به فاجعه.

وقتی AI شروع می‌کند به «اسپیدران» حذف ایمیل‌ها

به گفته Yue، ایجنت به‌جای پیشنهاد دادن، شروع کرد به حذف سریع و پشت‌سرهم ایمیل‌ها؛ طوری که حتی وقتی او از طریق موبایل دستور توقف داد، نادیده گرفته شد.

او نوشته بود:

«مجبور شدم بدوم سمت Mac Mini انگار داشتم بمب خنثی می‌کردم!»

جالب است بدانید این روزها Mac Mini تبدیل به یکی از دستگاه‌های محبوب برای اجرای OpenClaw شده. حتی Andrej Karpathy هم برای اجرای نسخه‌ای مشابه به نام NanoClaw یک Mac Mini خریده است.

OpenClaw دقیقاً چیست؟

OpenClaw یک ایجنت متن‌باز است که هدفش تبدیل شدن به دستیار شخصی AI روی سخت‌افزار کاربر است. این پروژه قبلاً با ماجرای شبکه اجتماعی AIمحور Moltbook هم خبرساز شده بود؛ جایی که برای مدتی شایعه شده بود AIها در حال برنامه‌ریزی علیه انسان‌ها هستند، هرچند آن داستان بعداً تا حد زیادی رد شد.

امروز در سیلیکون‌ولی اصطلاحاتی مثل Claw، ZeroClaw، IronClaw و PicoClaw تبدیل به ترند شده‌اند؛ یعنی ایجنت‌هایی که روی سخت‌افزار شخصی اجرا می‌شوند.

اشتباه کار کجا بود؟

وقتی یکی از توسعه‌دهندگان در X از Yue پرسید آیا عمداً در حال تست گاردریل‌ها بوده یا اشتباه مبتدی انجام داده، پاسخ داد:

«صادقانه بگویم، اشتباه مبتدی.»

او قبلاً ایجنت را روی یک inbox آزمایشی کوچک تست کرده بود و عملکردش خوب بود. همین باعث شد اعتماد کند و آن را روی ایمیل‌های واقعی اجرا کند.

اما به نظر می‌رسد حجم زیاد داده باعث فعال شدن مکانیزمی به نام compaction شده؛ یعنی وقتی context window مدل بیش از حد بزرگ می‌شود، AI شروع به خلاصه‌سازی و فشرده‌سازی اطلاعات می‌کند. در این فرآیند ممکن است برخی دستورهای مهم کاربر نادیده گرفته شوند.

در این مورد احتمالاً دستور «توقف» در خلاصه‌سازی از بین رفته و ایجنت به دستور قبلی خود برگشته است.

درس مهم برای کاربران و کسب‌وکارها

این ماجرا (فارغ از اینکه جزئیات دقیق آن قابل تأیید مستقل نیست) یک نکته کلیدی را نشان می‌دهد:

ایجنت‌های AI در سطح فعلی توسعه، برای کارهای حساس دانش‌محور هنوز ریسک دارند.

پرامپت‌ها به‌تنهایی گاردریل امنیتی محسوب نمی‌شوند. مدل می‌تواند آن‌ها را اشتباه تفسیر کند یا حتی نادیده بگیرد. بسیاری از کاربران حرفه‌ای که می‌گویند از ایجنت‌ها با موفقیت استفاده می‌کنند، در واقع مجموعه‌ای از ابزارها و لایه‌های محافظتی اضافه ساخته‌اند تا از خودشان محافظت کنند.

آیا آینده روشن است؟

خیلی‌ها امیدوارند تا سال‌های ۲۰۲۷ یا ۲۰۲۸ ایجنت‌های شخصی به بلوغ برسند.

ایده داشتن دستیاری که ایمیل‌ها را مدیریت کند، خریدهای سوپرمارکت را انجام دهد و وقت دندان‌پزشک بگیرد، وسوسه‌کننده است.

اما فعلاً، اگر قرار است AI را به صندوق ورودی‌تان راه بدهید، بهتر است اول روی یک محیط آزمایشی امتحانش کنید — نه روی ایمیل‌های حیاتی کسب‌وکارتان.

#هوش_مصنوعی #ایجنت_هوشمند #امنیت_سایبری #OpenClaw #متا #فناوری #اتوماسیون

#OpenClaw #MetaAI #AIAgents #CyberSecurity #MacMini #AITrends #ArtificialIntelligence